
|
يادداشت روز: مسي بودن يا رونالدو شدن؟ مسئله اين است!
هنوز لالیگا به پایان نرسیده که باز رکوردهای تاریخی پشت سر هم شکسته میشوند. چند هفتهای تا پایان باقی است و مسی و رونالدو سر جمع چیزی حدود 80 گل به ثمر رساندهاند. این همه موفقیت و افتخار در قرن علم و تکنولوژی چیزی بس عجیب است.
گذشته از زمانهایی که مارادونا و پله را فقط درون زمین میشد آنالیز کرد، امروز مربیان لالیگا برای آنالیز مسی و رونالدو همان ابزارهایی را دارند که یک مربی فوتبال در کشوری مثل ایران میتواند داشته باشد. تمام حرکاتشان زیر ذرهبین است اما مهار نمیپذیرند. تمام پیشرفتهای فوتبال در زمینه نرمافزاری و آنالیز هم نتوانسته جلوی رکوردشکنی مسی و رونالدو را بگیرد. مسی و رونالدو رئال و بارسا هم این روزها شکستناپذیر جلوه میکنند. همانقدر که امروز بحث داغ رونالدو و مسی مطرح است جنگ بر سر بهتر بودن گواردیولا یا مورینیو هم جالب به نظر میرسد. نکته جالب اینجاست که هر دو همانقدر که با هم متفاوتند شباهتی عجیب با شاگردانشان دارند. آنهایی که ستاره ماندند و آنهایی که ستاره شدند. آنها که مظهر تداوماند و آنها که مظهر اراده. چیزهایی کوچک که انسانهایی بزرگ ساخته است. ستاره ماندن گواردیولا: از همان اولش هم ستارهاي بود در المپیک اسپانیا و اوج جوانی. ساده بودنش را هم از همان ابتدا داشت. چیزی ذاتی و درونی. شماره 10 بارسا و قهرمان جوان تیم کرایوف هافبک دفاعی سادهای بود که نمونه کوچک تیکیتاکای امروز است. پر بیراه نیست اگر بگوییم تمام بارسا امروز شکل او بازی میکنند هر چند شاید همه از او بهتر باشند. پاس، پاس و پاس. تنها خاصیت گواردیولا در فوتبالش همین بود. قهرمانی که تا خوب بود ماند و تا دید نمیتواند با سنی نهچندان زیاد از بارسا رفت. دیگر هم هرگز بازیکن بزرگی نماند. شاید خودش همینقدر از فوتبال میخواست. بدون افراط و تفریط. شکل رفتنش شاید شکل همین تمدید نکردن امروزش باشد. تا برندهای باید بمانی! روزی که لاپورتا گواردیولا را مربی بارسا معرفی کرد نسبت به موفقیت گواردیولا همه تردید داشتند. دو بازی اول فقط يك امتیاز.
بارسا همان تکرار رایکارد بود. اما گواردیولا خودش بود. با همان سادگی پاسهایش و با همان تهریش همیشگیاش بارسا را به جایی رساند که نیمفصل نشده شوستر مغرور اعلام کرد نمیشود این بارسا را مهار کرد. او اخراج شد اما راست میگفت. بارسا تمام جامها را درو کرد و بارسای کبیر امروز را پایهگذار شد. در تمام این سه سال که گواردیولا مربی بارسا بوده است هرگز خودش را عوض نکرده است. شاگردانش را بهترین میداند و خود را بدون مسی در دسته سوم اسپانیا میبیند. نمونه بارز کسی است که هرگز از اصل خود دور نگشته. راز موفقیت با این همه ستاره همین سادگی و بیریایی است. مسی: در موردش گفتهاند روز اول که به لاماسیا آمد ریزنقشی بود که هیچکس به موفقیتش ایمان نداشت. شاید همان چند ثانیه ستاره نبود. اما مسی برای نشان دادن خود فقط توپ نیاز داشت و بس. پا به توپ که شد همه اعجوبهای را دیدند که نمیشد توپ را از پایش رها کرد. مسی با اولین برخورد توپ به پایش ستاره لاماسیا شد. شاید اولین تصویر من از مسی روزی است که در جام دوستانه کاتالونیا برای بارسایB بازی کرد. آن قدر سریع و باتکنیک که چشم هر فوتبالدوستی را خیره میکرد. همان سال هم برای دیدنش در تیم اول دير بود. قهرمان جوانان جهان و سال بعد هم ویرانگر چلسی. موفقیتها تا امروز ادامه دارد. رکوردها شکسته میشود و باز مسی همان جوان روز اول لاماسیاست. با تمام ثروت اعتبار و شهرت و محبوبیت هر روز مسی چیزی برای سوپرایز کردن ما دارد. اخلاق و فوتبال مسی هر روز اسطورهوار ستاره میمانند و برای ما کوچکدلها جای سوال است که مسی بعد این همه موفقیت دیگر چه میخواهد که ندارد. بهترین تاریخ میخوانندش و خود هرگز نگفته است که حتی خوب است. ستاره شدند مورینیو: بازیکن معمولی. مترجم ساده. اینها برای ما که خود را تا ابد درگیر برچسبهایی میکنیم که دیگران حوالهمان میکنند کافی است که تا ابد همین که هستیم بمانیم. اما مگر میشود مورینیو بود و برچسب پذیرفت؟ مورینیو همان مترجم ساده و بازیکن سادهتر دیروز، امروز بدون شک تاثیرگذارترین مربی دنیای فوتبال است. مورینیو آنقدر بزرگ است که ژاوی بگوید حضورش هم به ما شوق رقابت میدهد. برای فرار از لقبها مورینیو نیازی به ستاره بودن نداشت. ستاره شد و ستاره مانده است. از همان پورتوي معروفش كه قهرمان اروپا شد. ستاره بزرگ بودنش را با چلسی آغاز کرد. سبک بازی چلسی نشان میداد مورینیو چیز دیگری است. در همان سال حضورش پروژه رویایی ابراموویچ را به قهرمانی لیگ برتر رساند. سال بعد هم او بود که فرگوسن کبیر را کنار زد. اما قهرمانی اروپا در جایی دیگر انتظارش را میکشید. باز مورینیو باز قهرمانی و این بار تمام جامهای ممکن با اینتر. برای مورینیو انگار چالشها تمامی نداشتند. به لالیگا آمد تا رودررو با بزرگترینها بجنگد. درست که بیشتر جنگها را باخت اما مورینیو امروز صدرنشین لالیگا و یکی از 4 تیم برتر اروپاست. مورینیو نماد انسانی است که به آنچه گفتند و آنچه بود هرگز قانع نشد. اراده و موفقیت جزء لاینفک زندگی مورینیو است که جدا از مصاحبههایش میتواند بزرگترین الگوی مربیان جهان باشد. رونالدو: رونالدو برای ستاره شدن به منچستر رفت. شماره هفت و جایگزین دیوید بکام. اما تمام هواداران رونالدو هم میدانند سه سال اول او هرگز ستاره نبود. پا عوض کردنهای تکراری و خودخواهی مفرطش آنقدر بود که آدم را از فرگوسن هم ناامید میکرد. فردوسیپور هم اما اشتباه پیشبینی کرد که این بازیکن در اوج پیشرفت معمولی شود. خوب بود و با ارادهاش منچستر را قهرمان اروپا کرد. رونالدو با همان به ظاهر معمولیها آنقدر تمرین و پیشرفت کرد که سال بعدش بهترین بازیکن دنیای فوتبال شد. کیروش میگفت آنقدر تمرین میکرد که درختان پشت زمین منچستر هم از دستش عاصی بودند. برای پییشرفت رونالدو نیازی به منچستر نداشت. دوری از فرگوسن تردید میآورد. اما اراده تردید ندارد. در رئال هم پیشرفت ادامه دارد. در رئال و بدون فرگوسن رونالدو جام مهمی نبرده است اما هر روز پیشرفتش به وضوح دیده میشود. 40 گل تا اینجای فصل فقط و فقط از اعجوبه باارادهای مانند رونالدو برمیآید. رونالدو آنقدر خوب است که کنار مسی که حال برایش ادعای بهترین بودن تاریخ را دارند قرار بگیرد. شاید رونالدو مسی نباشد اما اسلحه ویرانگری است که در تاریخ فوتبال مثل او را بسیار بسیار کم دیدهایم. اعجوبهای ساخته دست اراده و ممارست. حرف آخر: برای این نوع موفقیتها مثالهای دیگری هم هست. از فرگوسنی که ستاره نبود، ستاره شد و به اندازه تاریخ ستاره مانده است. از دلپیرویی که تمام فوتبال دنیا در این سن هم دوستش دارند. نمونه زیاد است. موفقیت، هم اراده هم استعداد را در یک راستا میخواهد. گاه مانند مسی بودهاند و نابود شدهاند و گاه مورینیو و همان بازیکن ساده ماندهاند. موفقیت امروز اینان دلیلش ثبات است و بس. چیزی که نمونهاش در فوتبال ما هرگز دیده نشده است. فرمول موفقیت سرراست است. ما یا ارادهاش را نداریم یا استعداد و موفقیت آنقدر زود اشباعمان میکند که به همین بودن قناعت میکنیم. وبلاگ برتر در تاپ بلاگر نظرات شما عزیزان:
سلام دوست عزیزم وبلاگمو پاک کردم راستی بدی خوبی ازمون دیدی حلال کن
![]() ![]() سلام وب جالبی بود لینکت کردم تونستی منو لینک کن.
سلام وب جالبی بود لینکت کردم تونستی منو لینک کن.
با سلام واحترام خدمت رونالدوي كوچك
|
|